تبليغاتX
آسکین دیدگ
دوشنبه بیست و هفتم آبان 1387

یک بَری جی گُوش صَد بَرا جی جان اِت کَناں

شَنکون ءُ هیرات ءُ کولیگ ءُ کربان ات کناں

« یک بار اگر مرا صدا بزنی صدها با جان خویش را فدا می کنم»

شانک بِدے چمّاں تو من ءَ نیم چمّی بچار

سرومگے پیم ءَ دیدگ ءُ چمّان ات کناں

«اگر گوشه چشمی به ما داشته باشی از تو برای خویش سرمه می سازم »

مَن پَہ تَئے مهراں هِچ وڑا چَکّ ءُ پد نہ باں

یَک بَرے کائه مَن وَتی مهمان اِت کَناں

« من در رسیدن به تو هیچ وقت نا امید نمی شود می دانم یکبار می آیی و من تورمیهمان می کنم »

رهگوزے کُلّ ءَ یَک بَری رُژنایی بِدے

گُڈ سری اوست ءُ من وتی ارمان ات کناں

«به کلبه فقیرانه این رهگذر ( شاعر ) روشنایی بخش تا تو را داروی دردهایم کنم »

استاد غلامرسول دینارزئی

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 18:50  توسط زکریا  |