تبليغاتX
آسکین دیدگ
دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386

من اجب دابے مروچاں گندگاں

مردگی ڈوبارایت شهرءِ زندگاں

پرشتگ ءُ ژنداں تها دوستاں منی

زاهرءَ راستی اگں من کَندگاں

تو نہ بئے ایکیم ارزان ءَ بلے

پر ترا راهی دگہ من رندگاں

من همے گپاں مدام هیراں اداں

ساه زرتگ چون اے ملک ءِ مردگاں

گر ستر زوراں جناں پروشاں وتءَ

من هما سستءُ نزوریں بندگاں

چه وتی سوزیں دلءِ باپ ءَ علی

انگریں گالاں بلوچی بندگاں

 

شاعر : علی بخش دشتیاری

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 22:2  توسط زکریا  | 

دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386
کاشکی میشد بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم ...

چقدر مثل بچگیام لالاییاتو دوست دارم ...

سادگیاتو دوست دارم؛ خستگیاتو دوست دارم ....

چادر نماز ِ زیر لب خدا خداتو دوست دارم ...

کاشکی رو طاقچه دلت آینه و شمعدون میشدم  ؛

تو دشت ابری چشات یه قطره بارون می شدم ؛

کاشکی میشد یه دشت گل برات لالایی بخونم ؛

یه آسمون نرگس و یاس تو باغ دستات بشونم ...

بخواب که می خوام تو چشات ستاره هامو بشمارم ...

پیشم بمون که تا ابد دنیا رو با تو دوست دارم ...

دنیا اگه خوب اگه بد با تو برام دیدنیه ؛

باغ گلای اطلسی با تو برام چیدنیه ....

مــــــــــــــــــــادر! ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کلیپ پایانی فیلم سینمایی میم مثل مادر

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 21:47  توسط زکریا  | 

یکشنبه سی ام اردیبهشت 1386

مَنّاں تئے چمّاں من هچی نیاں

گون دلین دیدگ ءَ من ءَ گند

اعتراف می کنم که در مقابل دیدگانت چیزی نیستم

با چشم دل مرا بنگر

نا زءَ مرایان یلدی دگه

بیا ساهتی اداں نند

ناز و کرشمه هایت را رها کن

و بیا ساعتی در کنار من بنشین

نامهرمیں وهدی مں نیاں

تو منی جندی مں تئی جند

من با تو نا محرم نیستم دارم

و تو از وجود من و من از وجود توام

زات ءُ زریات ءِ گپ ءَ مکں

مہ کں لاشار وَت ءَ منءَ رِند

از ذات و طبقات خانوادگی سخن مگو

خود را لاشاری و مرا رند نخوان

دستءَ بِدی دستءَ رهگوزی

دروگیں راهدارءُ رَهبَندءَ سِند

دستت را بسپار به رهگذر

و تمام ریسمان های دروغین را پاره کن

 

شاعر : استاد دینارزئی متخلص به رهگوز

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 12:51  توسط زکریا  | 

جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386
بهار آتکه بهار آتکه بهار انت

گُلین زیدان کَپوتانی تَوار اِنت

            هلو هالو مَئی مُلکا مَروچی

             پَدا شاتُل پَدا کوکو تَوار اِنت

                                 منی بیلان منی دوست واه و همبل

                                    جنیت نازینک ءُ هالوان هزار انت  

                                                        منالیت بلبلان مرچی منالیت

                                                     شوته آ تنگهین رو چان ءُ کهرین

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 17:23  توسط زکریا  | 

جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386

دل کَنت اِنت پَریات کاینت من ءَ یات

آ گپءُ گالاں آ ماه ءُ سالاں

وشگامی بانوک گون دستگوهاراں

درکپت چہ پلّاں دیم پہ کشاراں

آگل بهار انت سبزیں دگاراں

کندگ جناناں بوسی روان ءَ

آگوستگیں روچ یاتءَ من ءَ را

درچکانی چیرءَ جوهی کنارءَ

رَپتہ پہ سیلی باگءُ بهاراں

ما هَردُویناں بازی کَناناں

سرگوات ءَ وشءُ سارتیں هوایی

بوهی چو مِسکءُ دُنءُ چندنایی

بَلے بۓ تو پر من جل ءُ انگرائیں

کَشّی جَگَر مَئے دِلءَ کَپ کَنائیں

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 10:9  توسط زکریا  | 

جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386

بوسه باد خزونی، با هزار نامهربونی،

زیر گوش برگ تنها،

میگه طعمه خزونی...!

برگ سبز و تر و تازه، رنگ سبزشُ می بازه،

غرق بوسه های باد و

وحشت روزای تازه

می کَنه دل از درخت و، میشه آواره کوچه

کوچه ای که یادگارِ

روزای رفته و پوچه...

می شینه گوشة کوچه، چشم به آسمون می دوزه

می کُنه یاد گذشته،

دلش از غصه می سوزه...

یاد باد...!

یادِ گذشته شاد باد!

این دلِ زرد و تهی،

در حسرتِ دیدار باد...!

یادِ روزایی که کوچه، زیر سايه تنم بود،

مهربون درختِ عاشق، مستِ عطر نفسم بود

سهمِ من از بوسه باد،

چی بگم ای داد و بیداد!

همه زردی و تباهی،

مُردن و رفتن از یاد...

---------------------------------

هر وقت به این ترانه از سیاوش گوش می دم ، می رم تو فکر ، واقعا بوسه باد خزون مزه اش رو چشیدین ؟؟؟

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 9:26  توسط زکریا  | 

پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386

دل دگه راهی من دگه  جاهی

دل نه بیت مارءَ دل که یکتایی

 

بیتگاں ایرجیگ من دلی دستءَ

دل بی میار ءُ دل بی گناهی

 

من بیاں رسوا چه دلی کارا

روچی نا روچی جاهی ناجاهی

 

چون دلی اُکبال ءَ وتی زوران

 

کیت کدی بلکی چه دلا آهی

 

چوں که مان بستگ ای دلءَ رهگوز

اَلّم من زاناں من کپان چاهی

 

شاعر : استاد غلامرسول دینارزهی

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 20:18  توسط زکریا  | 

چهارشنبه دوازدهم اردیبهشت 1386

میا میا اینچو تو نازه کنه

 مرچا تو نیمون باز کنه

                          تئی کولیگ بان تی پادان کپان

                           اشکی سروزا تو سازی کنه

                                                        تو وت گاره رهگوز راها وتی

                                                        تو مارا چه پیما شوهاز کنه

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 0:0  توسط زکریا  | 

شنبه هشتم اردیبهشت 1386

آسکیں دیدگ ءُ ملگوراں زری

جی تئی کندگاں دابانی پری 

( چشمان آهویی و موهای طلایی است

 و خنده هایش مانند فرشته هاست )

وهدی ماهپران پیچ ءُ تاب کنت

گل چو جنتی هورا داب کنت

بازیں آشکی بی موتا مریت

( وقتی او موهایش را شانه می کند

مانند هورهای بهشتی می شود )

رنگءُ سورتا ماه درورانت

ترسان په منی چماں شرترانت

پُلّانی بدل ماه سومری

رنگ و صورتش همچون ماه است

ترس و بیم برای چشمان من بهتر است

جای شکوفه را ماه شب چهارده می گیرد

سَهت انت هم وتی ٹهلاں کم نکنت

مرچاں قاضی ءَ جُستی هم نکنت

بی هالیں وتی کولاں پیسری

سخت است و او بهانه هایش را کم نمی کند

امروز قاضی (شاعر) را نیز نمی شناسد

قرارهای قبلی اش را فراموش کرده است

 

شاعر : مبارک قاضی

خواننده : عزیز بلوچ

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:48  توسط زکریا  |